Wojsko Polskie zmienia się dziś szybciej niż kiedykolwiek wcześniej. Wraz z rekordowym tempem modernizacji
zmieniają się także zdolności sił zbrojnych, przemysł obronny i sposób myślenia o bezpieczeństwie. Właśnie z tej perspektywy patrzymy na modernizację naszej armii we wrześniowym numerze miesięcznika „Polska Zbrojna”.
Był 2010 rok, kiedy po raz pierwszy przekroczyłam próg redakcji „Polski Zbrojnej”. Zaczynałam jako asystentka redaktora naczelnego, później zajmowałam się marketingiem, opracowaniem materiałów do publikacji w portalu internetowym i tworzeniem mediów społecznościowych. Najdłużej pracowałam jednak jako dziennikarka, a z czasem zostałam redaktor naczelną portalu Polska Zbrojna.
Dziś po raz pierwszy mam przyjemność – również jako jego redaktor naczelna – oddać w Państwa ręce miesięcznik o tym samym tytule. Przez te wszystkie lata uważnie obserwowałam Wojsko Polskie i zmiany, jakie w nim zachodziły. Były momenty przyspieszenia, przełomowe decyzje, które na długo wyznaczały kierunek rozwoju armii. Jednak skala i tempo zmian, z którymi mamy do czynienia dziś, nigdy nie były tak intensywne.
Tylko ten rok przyniósł dziesiątki kontraktów zawartych w ramach unijnego mechanizmu SAFE, ale także kolejne, bardzo konkretne etapy modernizacji polskiego wojska. W sierpniu do Polski dotarły kolejne samoloty F-35 i czołgi K2, podpisano pierwszą międzynarodową umowę w ramach SAFE na dostawy Piorunów, a fregata „Wicher” została zwodowana. Ten bilans dobrze pokazuje, jak wiele dzieje się dziś w polskiej obronności.
Nie chodzi jednak wyłącznie o to, by wyliczać kolejne dostawy i kontrakty. Najważniejsze jest to, co wojsko dzięki nim zyskuje. Jak zmieniają się jego zdolności? Jak nowe systemy wpływają na sposób i interoperacyjność działania żołnierzy? Właśnie z tej perspektywy patrzymy na modernizację w tym numerze.
Przyglądamy się programom „Wisła”, „Narew”, „Pilica”, „Pilica+” i „San”, które składają się na warstwy polskiego systemu obrony powietrznej. Piszemy o możliwościach F-35 i Apache’y, rozwiązaniach powstających w polskich firmach zbrojeniowych – Baobabie czy „potworze z Tarnowa”. Pokazujemy również, jak rozwija się polski przemysł obronny. Bo modernizacja armii to dziś nie tylko zakup nowego sprzętu, ale również szansa na rozwój krajowej produkcji i wzmocnienie polskiej gospodarki.
Wrzesień jest pod tym względem miesiącem szczególnym. To czas świąt wojsk obrony przeciwlotniczej i wojsk lądowych, ale także moment, gdy uwaga całego środowiska związanego z bezpieczeństwem zwraca się w kierunku Kielc i odbywających się tam targów MSPO. To dobry moment, by zapytać: co dalej? O modernizacji, kolejnych inwestycjach i miejscu polskiego przemysłu w tym procesie rozmawiamy z wicepremierem i ministrem obrony narodowej Władysławem Kosiniakiem-Kamyszem, wiceminister obrony narodowej Magdaleną Sobkowiak-Czarnecką oraz wiceministrem aktywów państwowych Konradem Gołotą.
Ale wojsko to nie tylko sprzęt. To przede wszystkim ludzie. Dlatego pokazujemy wysiłek pilotów pełniących dyżury bojowe, przyglądamy się szkoleniu marynarzy przygotowujących się do służby na nowych okrętach podwodnych, wiele miejsca poświęcamy także sprawom kadrowym. Piszemy o Wojskowym Kwestionariuszu Kompetencji, który ma pomóc lepiej rozpoznawać predyspozycje i wiedzę ludzi w mundurach, a w konsekwencji zmienić sposób zarządzania kadrami w armii.
I chciałabym, żeby w tym kierunku podążała „Polska Zbrojna”. By nadal była blisko żołnierzy i ich codziennej służby, ale jednocześnie pomagała zrozumieć zmiany zachodzące w armii. Zapraszamy, by Państwo razem z nami obserwowali ten proces. Dobrej lektury.
komentarze