To tylko plansza, kości i żetony do gry, a jednak ich wartość w szkoleniu przyszłych oficerów i dowódców jest bezcenna – mówią specjaliści od gier wojennych. Wargaming to coraz bardziej licząca się gałąź szkolenia wojskowego. W Akademii Wojsk Lądowych zorganizowano turniej kadetów w grze „Lekka Piechota” wymyślonej na potrzeby szkolenia przyszłych oficerów OT.

Wrocławska Akademia Wojsk Lądowych mocno stawia na rozwój wargamingu, czyli gier wojennych. Od kilku lat prężnie działa tu Koło Naukowe Analiz Wojennych (KNAW) rozwijające wiedzę i umiejętności podchorążych i słuchaczy w tym zakresie. – Wargaming to świetne narzędzie, które pozwala przeanalizować zarówno historyczne kampanie wojenne, jak też warianty rozwoju konfliktu w przyszłości – mówi pchor. Adrian Krakowski, przewodniczący KNAW. Co ciekawe, wiedza uzyskana podczas gry na planszy ma istotną wagę i może być nawet objęta tajemnicą wojskową.

W ramach rozbudowy wargamingu na uczelni powstała autorska gra „Lekka Piechota”, w której gracz wciela się w dowódcę plutonu piechoty wojsk obrony terytorialnej. – Opracowanie tej gry wynikało z prostej konieczności. Potrzebowaliśmy narzędzia szkoleniowego na zajęciach dla przyszłych oficerów wojsk obrony terytorialnej i udało nam się stworzyć grę niezwykle prostą, ale skuteczną – tłumaczy dr Paweł Makowiec z Zakładu Obrony Terytorialnej AWL, opiekun KNAW i autor gry.

Dodaje, że scenariuszem gry jest uproszczone zarządzenie bojowe dla doktryny taktycznej lekkiej piechoty OT, w tym np. obrona obiektów przed siłami przeciwnika ze wsparciem ogniowym w postaci np. lekkich haubic czy moździerzy LMP.

Starcie na planszy

Do „Lekkiej Piechoty” zasiedli kadeci, uczestnicy turnieju, który odbywał się równolegle do zorganizowanej na AWL-u międzynarodowej konferencji poświęconej wargamingowi. W turnieju wzięło udział 14 zespołów podchorążych, głównie z AWL-u, ale także z Wojskowej Akademii Technicznej, Akademii Marynarki Wojennej oraz dwa zespoły z Ludovika University of Public Service (LUPS) z Węgier.

Jak mówi dr Makowiec, nauczenie się gry zajmuje najwyżej kilkadziesiąt minut, a o rezultacie jakiegoś działania w niej np. starcia ogniowego, decyduje rzut odpowiednio dobraną kostką. – Jak to działa? Weźmy przykładowy oddział lekkiej piechoty, którego zgeneralizowany zasięg rażenia wynosi 600 m. Jeśli przeciwnik znajduje się odległości 300 m, to każdy wynik rzutu kością od trzech oczek w górę daje trafienie – wyjaśnia naukowiec.

Jak dodaje, jeśli wróg znajduje się dalej, wówczas oddział nie prowadzi skutecznego ognia. Z kolei, jeśli ostrzał prowadzony jest z karabinu maszynowego, wówczas rzuca się specjalną kością o 12 oczkach. – Przy celu oddalonym o 300 m prawdopodobieństwo trafienia od trzech oczek w górę jest wtedy oczywiście większe, co oddaje większa siłę ognia – wyjaśnia dr Makowiec.

Z zawodów zwycięsko wyszła reprezentacja 2 batalionu szkoleniowego AWL, na drugim miejscu uplasowali się podchorążowie 1 batalionu szkolnego, na trzecim podchorążowie z WAT, a na czwartym goście z Węgier. Najwyższy indywidualny wynik punktowy uzyskał także kadet z węgierskiego LUPS.

Centrum wargamingu

– Wargaming daje wszystkie potrzebne umiejętności dla przyszłego oficera i dowódcy i nie chodzi tu tylko o analizę taktyczną, podejmowanie decyzji i dowodzenie w polu – podkreśla gen. broni w st. spocz. Marek Tomaszycki, prof. AWL, rektor AWL. Jak zaznacza, gry wojenne pozwalają też ocenić różne warianty rozwoju sytuacji bojowej, przeanalizować je, a także pokazać kompetencje miękkie grających: jak podejmują decyzje, jak reagują, jak współpracują w zespole. – Gry wojenne są więc uniwersalnym narzędziem – akcentuje rektor uczelni.

Informuje też, że w planach uczelni jest m.in. uruchomienie dedykowanego centrum gier wojennych. – Chcemy zbudować centrum wargamingu na potrzeby szkolenia naszych podchorążych, ale chcemy również pójść w kierunku szkolenia studentów cywilnych, wargaming bowiem świetnie sprawdza się również np. jeśli chodzi o zarządzanie kryzysowe – podkreśla gen. Tomaszycki. Jak podaje, takie centrum mogłoby wystartować w perspektywie najwcześniej dwóch–trzech lat.

Podczas odbywającej się na AWL-u konferencji eksperci i praktycy gier wojennych z krajów NATO przez dwa dni dyskutowali o zastosowaniu wojen na planszy w szkoleniu wojskowym. Obrady zgromadziły specjalistów z najważniejszych ośrodków wargamingu z całego świata m.in. z brytyjskiego King’s College, Center of Navy Analyses w Waszyngtonie w USA, Ludovika University of Public Service oraz Centrum Szkolenia Sił Połączonych NATO (JFTC) w Bydgoszczy.

Wargaming ma korzenie w XIX-wiecznych Prusach. W 1812 roku Georg von Reisswitz opracował reguły zaawansowanej gry taktycznej określanej później jako „Kriegsspiel” (gra wojenna). Niedługo później stała się ona podstawowym narzędziem szkoleniowym pruskiej kadry oficerskiej, co z pewnością przełożyło się na realne sukcesy na polach bitew m.in. o zjednoczenie Niemiec. Wielkim entuzjastą gier wojennych był choćby feldmarszałek Helmut von Moltke, reformator armii pruskiej.