40-kilometrowy marsz w pełnym umundurowaniu, zjeżdżanie po linach ze skał, przejście po moście linowym nad rzeką i strzelanie. To tylko kilka zadań, jakie czekały na uczestników zawodów o tytuł najlepszego żołnierza. Do zorganizowanej przez armię chorwacką rywalizacji stanęło ponad 110 mundurowych z 9 państw, także żołnierze z Polski.



Zawody o tytuł najlepszego żołnierza (The Best Soldier Competition) armia chorwacka organizuje od czterech lat. Trzy poprzednie edycje miały jednak charakter krajowy. W tym do udziału w zawodach zaproszono także żołnierzy z innych państw NATO – z Austrii, Czech, Hiszpanii, Polski, Słowenii, USA i Węgier oraz z kandydującej do Sojuszu Macedonii. W sumie do rywalizacji na chorwackim poligonie niedaleko miasteczka Slunj, stanęło 111 uczestników z 9 państw.

Polskę reprezentowało czterech żołnierzy z 1 Batalionu Kawalerii Powietrznej w Leźnicy Wielkiej (25 Brygada Kawalerii Powietrznej): ppor. Przemysław Kałkowski, plut. Łukasz Owczarek, st. kpr. Wojciech Augustyn i kpr. Sylwester Siurek. Żołnierze spędzili w Chorwacji blisko dwa tygodnie. – Przez półtora tygodnia przygotowywaliśmy się do zawodów, ćwicząc poszczególne konkurencje. Skupiliśmy się głównie na przygotowaniu kondycyjnym i strzelaniu – tłumaczy plut. Łukasz Owczarek, dowódca drużyny rozpoznawczej w 1 Batalionie. Dopiero potem odbyły się kwalifikacje. Mundurowi strzelali z karabinka VHS z czterech odległości i w różnych pozycjach. Następnie razem z innymi uczestnikami ścigali się na kilometrowym dystansie na kajakach. Wyniki tych dwóch konkurencji ustawiły listę startową uczestników.

Zawody rozpoczęły się o świcie, przy czym miejsce startu i trasa niemal do końca były trzymane w tajemnicy. – Dopiero na godzinę przed startem dostaliśmy mapy terenu i lokalizację punktów kontrolnych oraz miejsc, gdzie czekały na nas poszczególne zadania. W tak krótkim czasie musieliśmy nanieść na mapy 18 współrzędnych i zaplanować całą trasę 40-kilometrowego marszu – opowiada ppor. Przemysław Kałkowski.

Punktualnie o godzinie 6 wystartował pierwszy zawodnik, kolejni ruszali z 30 sekundowym opóźnieniem. Wszyscy uczestnicy marszu mieli na sobie umundurowanie, kamizelki taktyczne oraz ważące 15 kilogramów plecaki i karabinki VHS. Na trasie czekało na nich 10 zadań. – Wśród nich były między innymi rzut granatem na odległość 15 metrów w pozycji leżącej, przejście po moście linowym nad rzeką, pokonywanie w masce terenu skażonego, strzelanie z granatnika, udzielanie pierwszej pomocy na polu walki, wzywanie MEDVAC oraz zjeżdżanie po linach ze skał – wymienia plut. Owczarek.

Pogoda nie sprzyjała zawodnikom. – Rano było jeszcze całkiem przyjemnie, ale w południe temperatura wynosiła blisko 30 stopni. Zmęczenie dawało się we znaki, niektórzy się odwodnili i musieli zejść z trasy – relacjonuje ppor. Kałkowski.

Trasa marszu wiodła poza wytyczonymi szlakami, przez górskie, kamieniste ścieżki i gęsty las. – Trudno było ustalić jakieś punkty odniesienia. Być może dlatego zawodnikom najwięcej kłopotów sprawił marsz na orientację. Na mapach, które dodatkowo dostaliśmy, zaznaczono punkty, które mieliśmy znaleźć. Zostały one ukryte w różnych miejscach, np. na szczycie góry i starym cmentarzysku – mówi podporucznik.


Niełatwe okazało się także inne zadanie – strzelanie do balonów z karabinka i z pistoletu. – W normalnych warunkach nie jest to trudne. Tutaj jednak konkurencję zorganizowano na 30 kilometrze, kiedy ludzie byli już naprawdę zmęczeni – zauważa plutonowy.

Trasy, z różnych powodów, nie ukończył co piąty zawodnik (23 proc.). Jedni zostali zdyskwalifikowani z powodów złamania warunków bezpieczeństwa (np. jeden żołnierz oddał niekontrolowany strzał), inni mieli problemy z zaliczeniem któregoś z zadań, a kolejnych dopadły kontuzje. Polskim wojskowym, razem z pozostałymi 82 zawodnikami udało się dotrzeć do mety. – Choć większość startujących w zawodach to żołnierze z jednostek wojsk specjalnych, nie czuliśmy że odstajemy kondycją czy sprawnością. Na pewno byliśmy dobrze przygotowani – podkreśla ppor. Przemysław Kałkowski i dodaje, że tego rodzaju zawody poza świetną kondycją wymagają też siły, by móc maszerować z obciążeniem, odporności psychicznej, by radzić sobie z przeciwnościami, a także doskonałej orientacji i umiejętności posługiwania się mapą i kompasem.

Żołnierze przyznają, że tego rodzaju spotkania z mundurowymi z innych państw to nie tylko okazja do sportowej rywalizacji, ale także szansa na wymianę doświadczeń, rozmowy o służbie. – Atmosfera była wspaniała. Choć to rywalizacja, wszystko odbyło się duchu fair play. Na trasie zawodnicy się wspierali, pomagali sobie, dopingowali jeden drugiego – mówi plut. Owczarek.

Pierwsze i trzecie miejsce w zawodach zajęli żołnierze chorwaccy. Drugi był Austriak z jednostki specjalnej. Ppor. Kałkowski zajął 10. lokatę w klasyfikacji ogólnej (4. miejsce wśród żołnierzy spoza Chorwacji), st. kpr. Augustyn uplasował się na 26. miejscu (9.), plut. Owczarek – zajął miejsce 32. (11.) a kpr. Siurek – 65. (14.).