10 września w Żaganiu stanęli do apelu pamięci żołnierze 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej. Spadkobiercy tradycji orężnych polskiej husarii upamiętnili tym samym kolejną rocznicę odsieczy wiedeńskiej.


Msza święta, a następnie apel pamięci rozpoczęły tegoroczne, trzydniowe świętowanie w „Czarnej Dywizji”. Na żagańskim placu Generała Maczka zgromadzili się wszyscy, którzy w chwili zadumy postanowili oddać hołd bohaterom poległym w walce o suwerenną i niepodległą Ojczyznę.

Mszę celebrował proboszcz parafii wojskowej Matki Bożej Hetmanki Żołnierza Polskiego w Żaganiu ksiądz podpułkownik Grzegorz Krupski, który w swej homilii odniósł się do wartości najważniejszych dla każdego patrioty, a więc umiłowania Ojczyzny i Boga. Wspomniał o walecznych czynach Wojska Polskiego na przestrzeni dziejów oraz niezłomnej walce o niezawisłość i bezpieczeństwo narodu polskiego. Na zakończenie mszy św. pożegnano ks. ppłk. Krupskiego, gdyż został on wyznaczony na inne stanowisko służbowe.

Kolejną odsłoną świątecznych wydarzeń był uroczysty apel, podczas którego po podniesieniu flagi państwowej i odegraniu hymnu narodowego w obecności asysty honorowej oraz licznie zebranych gości i kombatantów odczytano apel pamięci i oddano salwę honorową, a trębacze odegrali sygnał „Śpij kolego”. Uczczono tym samym pamięć żołnierzy 1 Polskiej Dywizji Pancernej gen. broni Stanisława Maczka, 1 Drezdeńskiego Korpusu Pancernego, którzy oddali życie podczas II wojny światowej, oraz żołnierzy 11 Lubuskiej Dywizji Kawalerii Pancernej poległych w misjach poza granicami kraju.


– Tradycyjnie, jak co roku, spotykamy się w tym miejscu, aby wskrzesić pamięć o tych wszystkich, którzy poświęcili swoje życie w obronie Ojczyzny i najwyższych wartości narodowych – mówił w swym przemówieniu generał dywizji Jarosław Mika, dowódca 11 LDKPanc. Gen. Mika odniósł się także do patrona żagańskiej dywizji króla Jana III Sobieskiego i wiktorii wiedeńskiej. Jan III Sobieski, stojąc na czele wojsk sprzymierzonych, rozgromił Imperium Osmańskie, ratując ówczesną Europę przed turecką ekspansją. Na pamiątkę tych wydarzeń obchodzą swe święto żołnierze „Czarnej Dywizji”. Ponadto oddał hołd poprzednikom – żołnierzom 1 Drezdeńskiego Korpusu Pancernego i 1 Polskiej Dywizji Pancernej, którzy zginęli na polach bitewnych Europy. To właśnie ich  tradycje kultywuje Dywizja. – Plac dowódcy 1 Dywizji Pancernej gen. broni Stanisława Maczka oraz pomnik tej dywizji i 1 Korpusu Pancernego, przy którym się znajdujemy, przypomina nam chwałę tych dwóch walecznych formacji pancernych.  To ich ofiarność i bohaterskie czyny stanowią dla obecnych pokoleń żołnierzy naszej dywizji jasny i zrozumiały cel oraz wzór do naśladowania w wypełnianiu żołnierskich powinności. Są symbolem żołnierskiej krwi przelanej przez naszych poprzedników – mówił dalej gen. Mika.

W czasie uroczystego apelu miało miejsce jeszcze jedno ważne wydarzenie. Blisko sześćdziesięciu rezerwistom wręczono akty mianowania na kolejny wyższy stopień wojskowy.

Uroczystość zakończyło odegranie „Pieśni reprezentacyjnej Wojska Polskiego” oraz złożenie wiązanek kwiatów pod pomnikiem żołnierzy 1 Drezdeńskiego Korpusu Pancernego i 1 Polskiej Dywizji Pancernej.  

****

11 Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej jest największym związkiem taktycznym wojsk lądowych i jedynym o strukturze pancernej. Stacjonuje na terenie trzech województw: lubuskiego, wielkopolskiego i dolnośląskiego. Dowództwo dywizji znajduje się w Żaganiu. 11 LDKPanc jest główną siłą uderzeniową wojsk lądowych.

Dywizja dysponuje dwoma brygadami pancernymi: 10 Brygadą Kawalerii Pancernej oraz 34 Brygadą Kawalerii Pancernej. Ponadto wsparciem dla ciężkich oddziałów jest 17 Wielkopolska Brygada Zmechanizowana, a funkcjonowanie i ciągłość dowodzenia zapewnia żagański 11 Batalion Dowodzenia.

Główną siłę bojową stanowią czołgi Leopard 2A4 i 2A5, te drugie aktualnie stanowią wyposażenie żagańskiej 34 BKPanc. Wsparcie dla pododdziałów piechoty zapewniają kołowe transportery opancerzone Rosomak oraz bojowe wozy piechoty BWP-1. Zaplecze artyleryjskie i przeciwlotnicze gwarantują m.in: 152-mm armatohaubice Dana, 122-mm haubice samobieżne 2S1 Goździk oraz przeciwlotnicze zestawy rakietowe Grom i OSA. Przeciwpancerne wsparcie stanowią pociski kierowane PPK Spike.

Priorytetem dla dywizji jest systematyczne i profesjonalne szkolenie. Jednostki mają do dyspozycji obiekty poligonowe w bezpośrednim sąsiedztwie swoich garnizonów. Korzystają też z Centrów Szkolenia Poligonowego Wojsk Lądowych w Wędrzynie, Żaganiu, Świętoszowie, Drawsku Pomorskim, a także obiektów do strzelań plot w Ustce. W wyposażeniu 2 największych brygad (10 BKPanc i 17 WBZ) są nowoczesne wirtualne strzelnice „Śnieżnik”. Ponadto 10 BKPanc posiada Ośrodek Szkolenia „Leopard”, który pozwala zaspokoić jej potrzeby w zakresie przygotowania załóg czołgów Leopard.

Wielokrotnie żołnierze dywizji uczestniczyli we wspólnych ćwiczeniach z partnerami z NATO oraz UE, m.in. we Francji, w Niemczech, Wielkiej Brytanii czy Stanach Zjednoczonych. Od lat uczestniczymy także w utrzymywaniu pokoju i stabilności w najbardziej zapalnych punktach świata. Ponad 6000 żołnierzy 11 Dywizji brało udział w operacjach w Kosowie, Iraku, Czadzie i Afganistanie.

Oprócz typowo militarnej roli, dywizja wypełnia również obowiązki związane z likwidacją i przeciwdziałaniem klęskom żywiołowym w województwie lubuskim i dolnośląskim, mając w ciągłej gotowości wydzielone siły i środki. Uczestniczyliśmy w walce z żywiołem m.in. w 1997 i 2010 roku, kiedy to znaczna część Polski po ulewnych deszczach oraz roztopach znalazła się pod wodą.

Tekst: mjr Artur Pinkowski